UA-67749663-3
Truffel 2016
Toch   nog   wat   sneeuw   deze   winter.   In   januari   een   beetje,   maar   in   februari waande ik mij in Snowhenge.
Was   Ada   toch   bijna   mijn   verjaardag   vergeten.   Dankzij   de   felicitaties   van   mijn   facebook   vrienden   schrok   ze   wakker.   Want wat   is   nu   een   feestje   zonder   pannenkoeken   met   pindakaas   en   een   biertje.   Maar   gelukkig,   ook   dit   jaar   weer   mijn   jaarlijkse lekkernij   gehad   en   dat   ging   er   rap   in.   Een   cadeau   heb   ik   dit   jaar   niet   gekregen.   Maar   goed   ook.   Rare   beesten,   zoals   een konijn,   daar   zit   ik   niet   op   te   wachten   en   ook   een   zitplek   voor   Ada,   zoals   dat   rode   ding,   dat   hoeft   voor   mij   ook   niet,   wat heb ik daar nou aan.
De   zomer   verliep   warm   en   nat.   In   september   kwam   onze   overbuurman   mij   weer   een   paar   maiskolfjes   brengen.   Tijdens   zijn fietstocht jat hij die van het land. Zouden meer mensen moeten doen. Ik geniet daar enorm van.
Alsof   het   aantal   beesten   in   de   tuin   nog   niet   genoeg   is,   bracht   Ada,   nadat   ik   haar   weggestuurd   had   om   voer   voor   mij   te kopen, ook nog eens een stel van die roestbeesten mee. Alsof 1 varken in de tuin niet genoeg is.
Met   de   R   in   de   maand   kreeg   ik   een   uitgebreide   schoonheidsbehandeling.   Behalve   mijn   dagelijkse   borstelbeurt,   daar   ga   ik lekker   voor   liggen,   werd   ik   ingesmeerd   met   zonnebloemolie.   Glimmen   joh.   Ook   krijg   ik   dat   nu   een   paar   keer   per   week   door   de muesli. Teleurstellend is het eikel- en kastanje seizoen.  De kastanjes zijn aangetast door een klein beestje en zijn niet te vreten.
Voor      Tijdens                                           Na mijn beauty behandeling
Nu   het   hek   tussen   de   wei   en   de   St.   Maartenskliniek   is   verdwenen   is   ons   (vr)eetgebied   een   stuk groter   geworden.   Op   11   november,   de   dag   van   St   Maarten   gingen   we   eens   kijken   naar   het   nieuwe beeld   wat   van   hem   op   hun   terrein   is   geplaatst.   Was   wel   een   hele   klim   zo   die   stuwwal   op,   maar   we hebben   het   gered.   Dat   beeld   zei   mij   trouwens   niet   zoveel,   eerlijk   gezegd:   “spuug   lelijk”.   Je   ziet,   ik heb mij al omgedraaid en loop al weg
Op   11   maart   maakte   Annemiek   van   mij   deze   prachtige   opnamen.   Een   van   mijn   facebookvrienden   dacht   al   dat   ik een   fotomodel   was   geworden.   Zo   knap   vond   ze   mij,   Knor,   knor.   Van   Annemiek   hebben   we   geen   achternaam, maar veel van haar foto’s zijn te vinden op Instagram.
volgende volgende terug terug
volgende pag. volgende pag. vorige pag.
Toch    nog    wat    sneeuw    deze    winter.    In januari   een   beetje,   maar   in   februari   waande ik mij in Snowhenge.
Was    Ada    toch    bijna    mijn    verjaardag    vergeten. Dankzij   de   felicitaties   van   mijn   facebook   vrienden schrok    ze    wakker.    Want    wat    is    nu    een    feestje zonder     pannenkoeken     met     pindakaas     en     een biertje.    Maar    gelukkig,    ook    dit    jaar    weer    mijn jaarlijkse   lekkernij   gehad   en   dat   ging   er   rap   in.   Een cadeau   heb   ik   dit   jaar   niet   gekregen.   Maar   goed ook.   Rare   beesten,   zoals   een   konijn,   daar   zit   ik   niet op   te   wachten   en   ook   een   zitplek   voor   Ada,   zoals dat   rode   ding,   dat   hoeft   voor   mij   ook   niet,   wat   heb ik daar nou aan.
De   zomer   verliep   warm   en   nat.   In   september   kwam onze   overbuurman   mij   weer   een   paar   maiskolfjes brengen.   Tijdens   zijn   fietstocht   jat   hij   die   van   het land.   Zouden   meer   mensen   moeten   doen.   Ik   geniet daar enorm van.
Alsof   het   aantal   beesten   in   de   tuin   nog   niet   genoeg   is, bracht   Ada,   nadat   ik   haar   weggestuurd   had   om   voer voor   mij   te   kopen,   ook   nog   eens   een   stel   van   die roestbeesten    mee.    Alsof    1    varken    in    de    tuin    niet genoeg is.
Met   de   R   in   de   maand   kreeg   ik   een   uitgebreide schoonheidsbehandeling.   Behalve   mijn   dagelijkse borstelbeurt,   daar   ga   ik   lekker   voor   liggen,   werd   ik ingesmeerd    met    zonnebloemolie.    Glimmen    joh. Ook   krijg   ik   dat   nu   een   paar   keer   per   week   door   de muesli. Teleurstellend   is   het   eikel-   en   kastanje   seizoen.      De kastanjes   zijn   aangetast   door   een   klein   beestje   en zijn niet te vreten.
Nu   het   hek   tussen   de   wei   en   de   St.   Maartenskliniek   is verdwenen    is    ons    (vr)eetgebied    een    stuk    groter geworden.   Op   11   november,   de   dag   van   St   Maarten gingen   we   eens   kijken   naar   het   nieuwe   beeld   wat   van hem   op   hun   terrein   is   geplaatst.   Was   wel   een   hele klim   zo   die   stuwwal   op,   maar   we   hebben   het   gered. Dat   beeld   zei   mij   trouwens   niet   zoveel,   eerlijk   gezegd: “spuug lelijk”.
Tijdens en na mijn beautybehandeling
Truffel 2016